به گزارش فرکانس، همان‌طور که در گزارش نخست اشاره شد، خط تولید و فعالیت اصلی فجر انرژی در نیمه نخست سال با زیان عملیاتی ۲۳۶ میلیارد تومانی روبه‌رو شده است. با این حال، سود خالص گزارش‌شده شرکت با رشد ۱۵۵ درصدی به هزار و ۲۸۲ میلیارد تومان رسیده است؛ تضادی آشکار که منشأ آن را باید در خارج از خط تولید جست‌وجو کرد.
بررسی اجزای صورت سود و زیان آشکار می‌سازد که موتور محرک سود خالص، نه بهبود عملیات تولیدی، بلکه جهش سنگین درآمدهای غیرعملیاتی بوده است. در این دوره، هزینه‌های مالی شرکت با کاهش ۹۲ درصدی به حدود ۲ میلیارد تومان افت کرده، اما در مقابل، *سایر درآمدهای غیرعملیاتی با رشد ۴۲۹ درصدی به هزار و ۵۲۰ میلیارد تومان رسیده است. این درآمدهای غیرعملیاتی سنگین به‌تنهایی توانسته‌اند زیان ۲۳۶ میلیارد تومانی عملیات اصلی را پوشش داده و نتیجه نهایی را به سود خالص تبدیل کنند.
در کنار وابستگی سود به عوامل غیرعملیاتی، ابهام در مبنای نرخ‌های فروش نیز بر پایداری مالی شرکت سایه انداخته است. طبق اعلام شرکت، نرخ‌های فروش فروردین و اردیبهشت بر اساس ابلاغیه معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی و نرخ‌های خرداد تا مرداد بر مبنای نامه‌ای دیگر محاسبه شده‌اند؛ اما نرخ‌های فروش شهریورماه هنوز ابلاغ نشده‌اند. فجر انرژی درآمدهای شهریور را به‌صورت علی‌الحساب شناسایی کرده و تأکید دارد که پس از ابلاغ نرخ‌های قطعی، ارقام فروش تعدیل خواهند شد. این موضوع بدان معناست که بخشی از درآمدهای شناسایی‌شده قطعی نبوده و ممکن است صورت‌های مالی آتی دستخوش تغییر شوند.
اتکا بر درآمدهای غیرعملیاتی تکرارناپذیر و معلق بودن نرخ‌های شهریورماه، تنها چالش‌های فجر انرژی نیستند. ترازنامه شرکت نیز ساختاری متزلزل را نشان می‌دهد؛ موضوعی که در گزارش سوم با محوریت جهش بدهی‌ها و ریزش حقوق مالکانه بررسی می‌شود.
