به گزارش فرکانس، شرکت خورشید درخشان هشتم توس، از زیرمجموعه‌های موسسه اعتباری ملل، در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ تحت مدیریت محمدرضا آل شیخ تصویری نگران‌کننده از وضعیت عملیاتی خود ارائه کرده است. این شرکت که از زمان تاسیس در خردادماه ۱۳۹۳ تاکنون عملاً درگیر یک پروژه ساختمانی بوده، پس از گذشت بیش از ۱۲ سال، پیشرفت فیزیکی پروژه اصلی آن یعنی «جهان مال» (سایت الف) تنها به ۱۰.۴۶ درصد رسیده است.
بررسی صورت‌های مالی افشا می‌کند که عملیات ساخت این پروژه کاملاً راکد بوده و شرکت پس از گذشت بیش از یک دهه، هنوز در ابتدای مسیر ساخت پروژه اصلی خود قرار دارد [۲، ۳]. وضعیت در سایت «ب» حتی از این هم ضعیف‌تر است؛ چرا که طبق گزارش حسابرس، تاکنون هیچ اقدام اجرایی برای ساخت‌وساز روی زمین این سایت انجام نشده است. در چنین شرایطی، این پرسش اساسی مطرح است که دارایی‌های قابل توجه شرکت تا چه زمانی قرار است در پروژه‌های کم‌تحرک و فاقد درآمد قفل بماند.
اما ابعاد این رکود عملیاتی تنها به توقف فیزیکی پروژه‌ها محدود نمی‌شود؛ در بخش دوم این پرونده، پیوند میان این توقف عملیاتی و سقوط شاخص‌های مالی شرکت و ورود آن به محدوده انحلال قانونی را بررسی خواهیم کرد.
