به گزارش فرکانس، صورتهای مالی سال ۱۴۰۴ پالایش نفت جی، تصویری دوگانه از عملکرد این شرکت ارائه میکند. درآمد عملیاتی با رشد ۵۰ درصدی به ۲۹ هزار و ۳۶۱ میلیارد تومان رسیده، اما رشد ۵۵ درصدی بهای تمامشده، بخش قابلتوجهی از اثر این افزایش درآمد را خنثی کرده و سود ناخالص را با افت ۳۳ درصدی به تنها ۸۱۸ میلیارد تومان رسانده است.
ماجرا به افت سود ناخالص ختم نمیشود. طبق گزارش ارائهشده، مطالبات شرکت نسبت به سال قبل ۱۰۳ درصد افزایش یافته و دوره وصول مطالبات نیز طولانیتر شده است. تنها مطالبات ناشی از فروش اعتباری قیر به دو شرکت، ۳ هزار و ۴۱۶ میلیارد تومان اعلام شده و برای وصول بخشی از مطالبات، اقداماتی از جمله واخواست چک، اجرای وثایق و پیگیریهای حقوقی و کیفری در جریان بوده است.
از طرف دیگر، هزینههای فروش، اداری و عمومی با رشد ۱۰۳ درصدی به ۶۵۱ میلیارد تومان و هزینه مالی به ۷۹۴ میلیارد تومان رسیده؛ یعنی هزینه مالی تقریباً معادل کل سود ناخالص ۸۱۸ میلیارد تومانی شرکت بوده است.
با وجود این شرایط، پالایش نفت جی ۱,۱۵۵ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرده است. نکته قابلتوجه آنجاست که درآمدهای غیرعملیاتی با جهش ۲۴۱ درصدی به ۱,۴۹۹ میلیارد تومان رسیده؛ رقمی حتی بالاتر از سود ناخالص حاصل از فعالیت شرکت.
در کنار این اعداد، منابع قابلتوجهی نیز در پیشپرداخت خرید مواد اولیه قرار گرفته و موضوع هزینه انبارداری وکیومباتوم برداشتنشده همچنان از نکات قابلتوجه گزارش است.
حالا سؤال اصلی اینجاست:
وقتی درآمد ۵۰ درصد رشد میکند اما سود ناخالص ۳۳ درصد کاهش مییابد و مطالبات ۱۰۳ درصد بالا میرود، این رشد فروش تا چه اندازه به سود عملیاتی باکیفیت و جریان نقد واقعی تبدیل شده است؟
