به گزارش فرکانس،طبق گزارش حسابرس مستقل شرکت پرداخت الکترونیک سداد، درجریان همکاری با بانک ملی ایران در آذرماه ۱۴۰۳ ، صورتحسابهای صادره این شرکت در پروژه پشتیبانی سامانه هوشمند سوخت، دقیقاً معادل هزینههای انجام شده شرکت ثبت شدهاست؛ موضوعی که نشان میدهد این قرارداد سود عملیاتی مشخصی برای شرکت ایجاد نکرده است.
بر اساس بند ۶ گزارش حسابرس، شرکت پرداخت الکترونیک سداد طی قرارداد شماره ۴۱۲ (مورخ ۲۸ آذر ۱۴۰۳)، از اول تیرماه همان سال خدمات تعمیر، نگهداری، تامین و پشتیبانی تجهیزات سامانه هوشمند سوخت را برای بانک ملی ایران آغاز کرد و صدور صورتحسابها نیز از همین تاریخ انجام شده است.
نکته مهم این سند حسابرسی آن است که مبالغ پرداختی بانک ملی به سداد، دقیقاً برابر با هزینههای انجامشده ثبت شدهاست. این موضوع نشان میدهد دریافتیهای شرکت صرفاً هزینههای پروژه را جبران کرده و هیچ سود خالصی برای مجموعه به همراه نداشته است. وجود برخی مطالبات و پروندههای در جریان ، شفافسازی منابع مالی شرکت را با اهمیت میکند، اما مسئله اصلی در این قرارداد، عدم خلق ارزش افزوده مالی مستقیم از یک قرارداد پشتیبانی است. وقتی تمام دریافتیها صرفاً صرف پوشش هزینههای جاری همان طرح میشود، بهرهوری مالی مجموعه کاهش مییابد.
همچنین شرکت با تعهداتی نظیر مطالبه حدود ۳ میلیارد تومانی پروندههای حقوقی و بیمهای روبرواست. اگرچه این میزان مطالبه نسبت به مقیاس مالی شرکت رقم پیچیدهای نیست، اما از آنجا که این پروژه فاقد حاشیه سود است، درآمد آن نمیتواند منبعی برای تسویه این تعهدات یا جبران خروج احتمالی نقدینگی ناشی از رای دادگاه در آینده باشد.
همکاری های این چنینی نباید صرفاً در حد جبران هزینهها باشد. سداد با حضور در جایگاههای سوخت کشور، یک شبکه پشتیبانی گسترده در اختیار دارد که میتواند از آن به عنوان پایهای برای جذب مشتریان جدید و توسعه سایر خدمات پرداخت خود استفاده کند. از سوی دیگر، مدیریت دقیقتر هزینههای جاری و بازنگری در مدل مالی قرارداد برای سالهای آینده، میتواند این همکاری بزرگ را از یک پروژه فاقد سود، به منبعی برای درآمد پایدار شرکت تبدیل کند.
