به گزارش فرکانس، تحلیل دادههای سال ۱۴۰۴ حاکی از تفاوت بسیار گسترده در مدیریت هزینههای اداری و عمومی میان شرکتهای فعال در صنعت بیمه ایران است.
در حالی که برخی از بازیگران نوظهور و کوچکتر بازار موفق شدهاند با اتخاذ استراتژیهای انضباط مالی، هزینههای ستادی و اداری خود را به حداقل برسانند، شرکتهای بزرگتر و باسابقه بازار با بار هزینهای بسیار سنگینی مواجه هستند.
این نابرابری در ارقام، صرفاً بازتابدهنده مقیاس فعالیت نیست، بلکه نشاندهنده تفاوت بنیادین در مدلهای حکمرانی شرکتی، بهرهوری ساختار نیروی انسانی و میزان اتکا به فناوریهای کاهشدهنده هزینههای جاری است.
شرکتهایی که در سطوح بالای این طیف قرار دارند، با چالش جدی در حفظ حاشیه سود عملیاتی روبرو هستند؛ چرا که بخش قابلتوجهی از درآمدهای آنها پیش از هرگونه تخصیص برای ریسکهای بیمهگری، صرف هزینههای پشتیبانی و اداری میشود.
در مقابل، مدیریت چابکتر در مجموعههای پیشرو این لیست، نویدبخش اصلاح مدلهای عملیاتی به سمت مدلهای هزینه-اثرگذار است که میتواند در بلندمدت، رقابتپذیری قیمتی بیشتری را برای این دسته از شرکتها در بازار فراهم آورد.
